Przemysław Radzyński

Myślę, że wspomnienie pana prof. Włodzimierza Fijałkowskiego, które dzisiaj czynimy, jest bardzo istotne, ponieważ to, co się dzieje w Polsce w zakresie ochrony życia, powinno budzić alarm i powinno pobudzać do myślenia. Wiemy, że w parlamencie jest kilka projektów, które uderzają bardzo jednoznacznie w ludzkie życie w fazie prenatalnej, prowadząc do tego, że właściwie można będzie rozporządzać tym życiem i zabijać je do urodzenia – mówił w środowych „Aktualnościach dnia” na antenie Radia Maryja Antoni Szymański z Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia.

Trwa procedura rozpatrywania ewentualności wszczęcia procesu beatyfikacyjnego [prof. Włodzimierza Fijałkowskiego], zmarłego w 2003 r. ginekologa-położnika i aktywnego działacza pro-life. Cały czas napływają świadectwa dotyczące jego osoby.

– Napływają świadectwa o Panu Profesorze, bo pokolenia, które znały Pana Profesora to przeważnie pokolenia senioralne: sześćdziesięcioletnie, siedemdziesięcioletnie, ale pamiętają. Te świadectwa są bardzo ważne. Zachęcam do tego, żeby, jeśli ktoś pamięta Pana Profesora ze spotkań, których miał setki w Polsce w ciągu wielu lat, również zastanowił się, czy nie powinien chwycić za pióro i napisać swojego wrażenia, swojego przekonania co do tego, o czym mówił Pan Profesor – zaznaczył Antoni Szymański.

Pomimo tego, że od śmierci prof. Włodzimierza Fijałkowskiego miną wkrótce 22 lata, wielu Polaków wciąż o nim pamięta i jest wdzięczna za jego dorobek.

– Napisał ponad 20 książek, setki artykułów popularnonaukowych. Pisał w bardzo wielu gazetach i był człowiekiem niezwykle oddanym. (…) Był ginekologiem-położnikiem, twórcą programu szkół rodzenia (które są w tej chwili dość powszechne w Polsce) czy szkół rodzicielstwa. Podkreślał znaczenie rodzicielstwa i dwurodzicielstwa, czyli wagę macierzyństwa i wagę ojcostwa w swoich wykładach, w swojej pracy i również zawierał to w programie szkół rodzenia. To w dużym stopniu jego zasługa, że szkół rodzenia w Polsce jest sporo, że to jest teraz doświadczenie wielu kobiet, wielu rodziców, że pierwsze porody z udziałem ojca miały miejsce właśnie w Łodzi, tam, gdzie pracował, i pod jego ręką –mówił gość „Aktualności dnia”.

Zdaniem rozmówcy Radia Maryja szczególnie cenne myśli prof. Włodzimierz Fijałkowski zawarł w swojej książce „Moja droga do Prawdy”. Lekarz opisywał w niej swoje refleksje, jakie przychodziły mu na myśl podczas cotygodniowych rowerowych przejażdżek do miejscowości Prawda pod Łodzią (stąd stanowiący grę słowną tytuł). W książce tej zawarte są przemyślenia m.in. na temat życia rodzinnego, swojej pracy i spraw Polski. Jak zaznaczył Antoni Szymański, warto sięgać także po inne książki prof. Włodzimierza Fijałkowskiego, ponieważ – choć od ich wydania minęło już 30, 40 lat – nadal pozostają aktualne.

– Myślę, że to wspomnienie Pana Profesora, które dzisiaj czynimy (…), jest bardzo istotne, ale jest istotne również z innego powodu. Mianowicie to, co się dzieje w Polsce w zakresie ochrony życia, powinno budzić alarm i powinno pobudzać do myślenia. Wydawało się kiedyś, że jeżeli przedstawi się jasne dowody naukowe na to, że człowiek jest człowiekiem od poczęcia, to nie będzie problemu z jego akceptacją. Dzisiaj okazuje się, że powszechnie wiemy, jak rozwija się człowiek, ale można jednak żądać tego, żeby było tak zwane prawo wyboru, czyli możliwość zabójstwa dziecka – zwrócił uwagę działacz pro-life.

Prof. Włodzimierz Fijałkowski, argumentując swego czasu odmowę skierowania na tzw. aborcję (kiedy ta była legalna w Polsce), użył niezwykle prostego, ale głębokiego stwierdzenia: „Jako człowiek – odmawiam”.

– Nam, obrońcom życia, często mówił tak: „Wszystkie argumenty są za życiem. Musicie tylko do nich życzliwie przekonać”. Tak więc pozostańmy z tym życzliwym przekonywaniem, dlatego że to jest konieczne w Polsce w tej chwili wobec tego, co się dzieje. Wiemy, że w parlamencie jest kilka projektów, które uderzają bardzo jednoznacznie w ludzkie życie w fazie prenatalnej, prowadząc do tego, że właściwie można będzie rozporządzać tym życiem i zabijać je do urodzenia. Dlatego to powinna też być jakaś mobilizacja. Bardzo brakuje Profesora, że nie może nas w tych zmaganiach, które mają miejsce, wspierać tutaj, na ziemi. Osobiście jestem przekonany, że mimo tego, że odszedł 22 lata temu, nadal nas wspiera – podkreślił gość „Aktualności dnia”.

Prof. Włodzimierz Fijałkowski urodził się w roku 1917. W czasie II wojny światowej był więźniem niemieckiego obozu Auschwitz-Birkenau. Pomimo trudnych doświadczeń był człowiekiem niezwykle pogodnym, bardzo lubiącym kontakt z innymi ludźmi. Warto przypomnieć, że znał go i cenił św. Jan Paweł II.

Świadectwa na temat życia i działalności prof. Włodzimierza Fijałkowskiego należy przesyłać przede wszystkim do łódzkiej kurii metropolitalnej, ale warto je też wysłać na adres mailowy [email protected], tak aby mogły one zostać opublikowane na stronie internetowej poświęconej temu zasłużonemu działaczowi pro-life.

Całość rozmowy z Antonim Szymańskim jest dostępna [tutaj].

Za: radiomaryja.pl

Ogólnopolski Dzień Skupienia dla Małżeństw Niepłodnych odbędzie się w Krakowie 1 marca 2025 r. Inicjatywa jest odpowiedzią na potrzeby małżonków, w szczególności wspólnotowej modlitwy, zawierzenia swojej sytuacji Panu Bogu, może także pełnić rolę grupy wsparcia.

Serdecznie zapraszamy na przedWielkopostny Dzień Skupienia. Tym razem poprowadzi go ks. Grzegorz Koss – lekarz (ukończył studia medyczne i staż), bioetyk, duszpasterz wielu grup i wspólnot oraz były duszpasterz rodzin diecezji sosnowieckiej. Ks. Grzegorz podzieli się z nami swoją wiedzą i refleksją na poruszany coraz częściej temat adopcji prenatalnej. Powie, co to właściwie jest, z jakimi trudnościami i ograniczeniami się ona wiąże, a także jakie stanowisko w tej sprawie prezentuje Kościół. Nawiązując do bulli papieża Franciszka poruszy także temat nadziei, odnosząc się do swojego doświadczenia duszpasterza i wieloletniego dyrektora ośrodka adopcyjnego.

Tradycyjnie zapraszamy także na:
– świadectwo pary doświadczającej niepłodności,
– Mszę św. w intencji o dar potomstwa,
– drogę krzyżową,
– uwielbienie z modlitwą wstawienniczą,
– bliskie spotkania z innymi, którzy przeżywają podobne trudności, pełne zrozumienia siebie nawzajem oraz  poczucia wsparcia.

Termin: sobota, 1 marca 2025, od godz. 8:45.
Link do wydarzenia na Fb: https://www.facebook.com/events/1308350630410343
Więcej informacji i zapisy: abrahamisara.pl

Krakowskie Duszpasterstwo Małżeństw Niepłodnych oraz Stowarzyszenie „Abraham i Sara”

Koalicja na Rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły poparła list Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia kierowany do Prezesa Rady Ministrów Donalda Tuska w obronie obecności w szkole przedmiotu “Wychowanie do życia w rodzinie”.

Koalicja na Rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły, która zrzesza 80 organizacji społecznych (edukacyjnych, rodzicielskich, nauczycielskich, medycznych i patriotycznych) wystosowała załączony list do Prezesa Rady Ministrów. Poinformowała w nim premiera o  postulatach zawartych w złożonej w MEN petycji popartej przez blisko 100 organizacji społecznych i zaapelowała o pozostawienie w szkole przedmiotu “Wychowanie do życia w rodzinie”, a także poszanowanie konstytucyjnych praw rodziców oraz poparła list Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia kierowany również do  Premiera w tej sprawie.

“W imieniu polskich rodziców i nauczycieli wyrażamy stanowczy sprzeciw wobec zapowiadanej przez MEN likwidacji przedmiotu „Wychowanie do życia w rodzinie”  i jednocześnie popieramy stanowisko Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia zawarte w liście do Pana Premiera z dnia 22.01.2025 wyrażone w słowach, iż „zamiar MEN o likwidacji Wychowania do życia w rodzinie oznacza depriorytetyzację roli rodziny w państwie i społeczeństwie. Jest on sprzeczny z dobrem uczniów i ich rodzin. Z tego powodu apelujemy o interwencję Pana Premiera, która pozwoli na zachowanie i doskonalenie tego przedmiotu dla dobra naszych dzieci i całego społeczeństwa” – napisano w liście do Prezesa Rady Ministrów.

Pełna treść listu KROPS do premiera Donalda Tuska w formacie PDF

Tadeusz Wasilewski, lekarz specjalista położnictwa i ginekologii oraz specjalista naprotechnologii, Magdalena i Łukasz Gniewkowscy, rodzice trzech dziewczynek z niepełnosprawnościami, o. dr Tadeusz Rydzyk CSsR, TV Trwam, Radio Maryja i „Nasz Dziennik” zostali laureatami nagrody „Przyjaciel Życia”.

18 stycznia 2025 roku w auli świętego Jana Pawła II przy bazylice Bożego Miłosierdzia w Krakowie Łagiewnikach odbyła się uroczysta gala wręczenia nagrody „Przyjaciel Życia”. Jest to najwyższa nagroda przyznawana przez Zarząd Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka. Wyróżniane są nią osoby, które w szczególny sposób przyczyniły się do budowania cywilizacji życia i miłości.

Galę, będącą zwieńczeniem obchodów 25-lecia działalności Stowarzyszenia, rozpoczęła Magdalena Guziak-Nowak, dyrektor ds. edukacji w Polskim Stowarzyszeniu Obrońców Życia Człowieka. – Siłą takich organizacji jak Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka nie są działające w nich pojedyncze osoby, ale, wierzę, całe środowiska, społeczności, które mamy zaszczyt reprezentować. Niech każdy z Państwa czuje się przez nas dzisiaj bardzo szczególnie powitany. Ta uroczysta gala odbywa się w Krakowie, w pięknej auli świętego Jana Pawła II przy bazylice Bożego Miłosierdzia, natomiast dzięki transmisji prowadzonej przez Telewizję Trwam i Radio Maryja gościmy w domach w całej Polsce. Bardzo serdecznie za to dziękujemy. Pozdrawiamy wszystkich widzów i radiosłuchaczy – powiedziała.

Po powitaniu głos zabrał Wojciech Zięba, prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka. Wskazał, że trzema filarami, na których opiera się działalność Stowarzyszenia są edukacja, uczynki miłosierdzia i modlitwa. – Jak rozumiemy określenie pro-life? Oczywiście domagamy się wprowadzenia prawa do życia dla każdego człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci, ale przede wszystkim jest to troska o życie ludzkie na każdym etapie. Jak to robimy? Opiekujemy się, wspieramy zarówno narodzonych, jak i nienarodzonych, matki i ojców, lekarzy i osoby z niepełnosprawnościami tak, by budować świadomość społeczną i szacunek do drugiego człowieka – wyjaśnił w czasie swojego wystąpienia.

Jako pierwszy nagrodę „Przyjaciel Życia” za wkład w dzieło ochrony życia i godności człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci odebrał lek. Tadeusz Wasilewski, specjalista położnictwa i ginekologii oraz specjalista naprotechnologii, który po czternastu latach porzucił wykonywanie procedury in vitro i założył pierwszą w Polsce klinikę leczenia niepłodności metodą naprotechnologii. Oprócz leczenia pacjentów kształci także kolejnych specjalistów w tej dziedzinie. O dzieciach poczętych mówi jako o „najmłodszych pacjentach”, tym samym podkreślając ich osobową godność od chwili, kiedy pojawiły się pod sercem mamy i podkreśla, że swoją przemianę zawdzięcza Bogu, któremu każdego dnia stara się służyć z całych sił.

Laudację odczytała Teresa Król, która kilka lat temu otrzymała nagrodę „Przyjaciel Życia”. Zakończyła ją słowami: – Zarząd Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka postanowił uhonorować Pana Doktora Tadeusza Wasilewskiego wyróżnieniem „Przyjaciel Życia”. Dziękujemy Laureatowi za odwagę poszukiwania prawdy w czasach etycznego, naukowego i medialnego zamętu; za wrażliwość na cierpienie niepłodnych małżonków, którzy niejednokrotnie dźwigają ciężar nie do uniesienia; wreszcie za miłość tych najmniejszych. Jesteśmy przekonani, że pod naszym „Dziękujemy” podpisałoby się niejedno małżeństwo, któremu pomógł Pan Doktor w spełnieniu marzenia o rodzicielstwie, niejeden lekarz, któremu Pańska postawa pomaga zachować wierność przysiędze Hipokratesa i wreszcie niejedno narodzone dziecko. To dla nas zaszczyt, że Szanowny Pan Doktor zechciał przyjąć statuetkę „Przyjaciel Życia”.

Odbierając nagrodę lek. Tadeusz Wasilewski powiedział: – Nie stałbym przed Państwem, gdyby nie przyprowadziło mnie tutaj wielu, bardzo wielu, przyjaciół życia. Nie stałbym tutaj przed Państwem, gdyby pewnej nocy nie obudził mnie głos: „Ufaj Jezusowi!”, powtórzony trzykrotnie. Ta noc z 24 na 25 stycznia zapoczątkowała wiele zmian w moim życiu, prowadząc do rezygnacji z pracy w programie in vitro. Nie stałbym tutaj, gdybym pewnego dnia nie usłyszał od koleżanki ginekolog o naprotechnologii. Nie byłoby mnie tutaj, gdyby pan profesor Bogdan Chazan nie otworzył w Polsce drzwi dla naprotechnologii wiele lat temu. Nie stałbym tutaj przed Państwem, gdyby nie opieka modlitewna kapłanów i m.in. troska duszpasterska biskupa Stanisława Stefanka, którego piątą rocznicę śmierci obchodziliśmy wczoraj. Nie stałbym tutaj, gdyby nie praca wielu osób zaangażowanych w budowę i funkcjonowanie kliniki NaProMedica. Nie byłoby mnie tutaj, gdyby nie wysiłek wielu obrońców życia, w tym osoba pana inżyniera Antoniego Zięby. Nie byłoby mnie tutaj, gdybym nie otrzymał wsparcia mojej rodziny. Dziękuję w tym miejscu za pełną zaangażowania postawę mojej żony i jej cenne podpowiedzi w zakresie wiedzy medycznej. Nie byłoby mnie tutaj, gdyby nie wielu przyjaciół życia, których Pan Bóg postawił na mojej drodze. Tym wszystkim osobom dedykuję tę nagrodę, także małżeństwom oczekującym potomstwa.

Następnie nadszedł czas na wyróżnienie Cichych Bohaterów, Magdaleny i Łukasza Gniewkowskich. Kapituła przyznająca nagrodę doceniła ich postawę pro-life w codzienności, wyrażającą się w miłości rodzicielskiej i zaangażowaniu w ochronę życia i godności dzieci nienarodzonych oraz z niepełnosprawnością. Są oni rodzicami Dominiki, Emilii oraz Agnieszki. Dominika i Emilia, bliźniaczki, urodziły się jako wcześniaki, z masą urodzeniową odpowiednio 550 gramów oraz 1100 gramów. W wyniku wcześniactwa Dominika cierpi na obustronny niedosłuch, Emilia – na mózgowe porażenie dziecięce. Agnieszka z kolei cierpi na ultrarzadką chorobę, syndrom Jordana. Rodzina Gniewkowskich inspiruje do tego, aby cieszyć się każdą chwilą, nawet tą, która pozornie wydaje się nieważna. Magdalena i Łukasz Gniewkowscy podkreślają, że najważniejszą wartością, jaką mogą dać swoim córkom, jest uważna, czuła i wrażliwa obecność. Codzienność rodziny można śledzić na koncie na Instagramie „mamy.nadzieje” oraz na profilu na Facebooku „Mamy Nadzieje”.

Po projekcji filmu o laureatach laudację odczytali Małgorzata i Bogdan Dubanowiczowie, którzy w ubiegłym roku zostali wyróżnieni tą samą nagrodą. Tegoroczni laureaci i wraz z nimi pozostali uczestnicy uroczystości mieli okazję usłyszeć: – W swojej skromności i pokorze Państwo Magdalena i Łukasz Gniewkowscy nie uważają się za bohaterów. Mówią: „Jesteśmy po prostu mamą i tatą”. Szanując tę deklarację, ale równocześnie podziwiając Państwa postawę i dziękując za towarzyszenie w najtrudniejszych życiowych sytuacjach innym rodzinom, Zarząd Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka prosi o przyjęcie wyróżnienia „Przyjaciel Życia” w kategorii „Cichy Bohater” za postawę pro-life w codzienności, wyrażającą się w miłości rodzicielskiej i zaangażowaniu w ochronę życia i godności dzieci nienarodzonych i niepełnosprawnych.

– Oczywiście, że nie uważamy się za bohaterów, jak już Państwo słyszeli w tym materiale. Po prostu staramy się odnajdywać w tym, co życie nam przynosi, a nie zawsze mamy na to wpływ i musieliśmy się z tym nie raz, nie dwa pogodzić – wyjaśniła Magdalena Gniewkowska, odnosząc się do obejrzanego chwilę wcześniej przez uczestników gali filmu. Następnie podziękowała Panu Bogu, rodzicom swoim i męża, wszystkim przyjaciołom, znajomym i ludziom dobrej woli za wsparcie duchowe, materialne i dobre słowa. Łukasz Gniewkowski uzupełnił słowa żony: – Możemy działać tylko dzięki tym osobom. Sami już dawno byśmy tę walkę przegrali, bo wsparcie jest potrzebne na każdym kroku.

Zarząd Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka w roku 25-lecia istnienia Stowarzyszenia podjął decyzję o przyznaniu Nagród Specjalnych. Pierwszą z nich, w kategorii „Działalność apostolska w obronie świętości życia człowieka”, otrzymał o. dr. Tadeusz Rydzyk CSsR. Drugą nagrodą specjalną, w kategorii „Media w służbie cywilizacji życia”, wyróżnione zostały Radio Maryja, Telewizja Trwam oraz redakcja „Naszego Dziennika”.

Laudację dla wyróżnionych Nagrodami Specjalnymi wygłosił prof. dr hab. inż. Janusz Kawecki. – Organizatorzy gali w zaproszeniach na dzisiejszą uroczystość podali wręcz w telegraficznym zapisie obszary aktywności nagrodzonych tytułem „Przyjaciel Życia”. W opisie odnoszącym się do o. Tadeusza Rydzyka występują podziękowania za „odważną obronę życia człowieka”, „skuteczność w tworzeniu i rozwijaniu”, „działalność środków społecznego komunikowania”, „centrum ewangelizacji pro-life”. Z Kolei Radiu Maryja, Telewizji Trwam i „Naszemu Dziennikowi” dziękuje się za „budowanie cywilizacji medialnej afirmującej życie człowieka” – powiedział laudator. Następnie opisał wyjątkowość Centrum Ewangelizacji, które było i wciąż jest budowane na najtrwalszym fundamencie: – Tworzy je wierność: Ewangelii, nauce społecznej Kościoła i nauczaniu św. Jana Pawła II, ze szczególnym uwzględnieniem tego, co przekazywał nam podczas jakże wielu pielgrzymek do Ojczyzny. W tym trwałym fundamencie mocno osadzone są bardzo wyraziste filary. Do tych najważniejszych, trzeba to wyraźnie podkreślić, od początku istnienia wspomnianych mediów, a nawet wcześniej, w ich prenatalnym okresie powstawania, należy obrona życia człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci. Jest to filar bardzo ważny, wynikający z drogowskazów św. Jana Pawła II Wielkiego, który „stosunek do daru życia” wskazywał jako „wykładnik i sprawdzian autentycznej religijności i moralności”. Jeśli z jakichś mediów płynie przekaz wspierający aborcję albo eutanazję, to nie można od nich oczekiwać wierności prawdzie. Jest to bardzo ważne kryterium. Warto je stosować zawsze, także współcześnie. Na takim fundamencie o. Tadeusz Rydzyk kształtował wszystkie dzieła tworzące Centrum Ewangelizacji, które kolejno wchodziły w przestrzeń medialną w Polsce.

Ojciec Tadeusz Rydzyk CSsR, dziękując za przyznane wyróżnienia, wspomniał wieloletniego prezesa Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, doktora inżyniera Antoniego Ziębę: – Podziwiałem go, podziwiałem. On był wielką zachętą. To był wielki człowiek i wierzę, że jest u Pana Boga. Jak odszedł do Pana, to mówię: „Boże, kto to pociągnie? Czy znajdą się tacy ludzie?”. Dlatego mnie tak bardzo ucieszyło, że syn powiedział przy trumnie tatusia w kościele, że podejmuje tę pałeczkę, to działanie, dlatego wielkie dzięki i niech się Pan nic nie poddaje.

Ewa Nowina-Konopka, redaktor naczelna „Naszego Dziennika”, podziękowała Stowarzyszeniu za wieloletnią współpracę, wywiady i eksperckie komentarze oraz Ojcu Dyrektorowi za wszystkie inspiracje do obrony życia. – Każdy katolik powinien być wielbicielem Maryi. Tak samo każdy katolik powinien być obrońcą życia. Tak jak każdy jest misjonarzem z natury chrześcijańskiej, każdy z nas powinien się poczuwać do obrony życia – zauważyła. Zachęciła również do częstego zadawania sobie pytania o to, czy zrobiliśmy już wszystko dla obrony życia.

Ojciec Grzegorz Moj, redemptorysta posługujący w Radiu Maryja, podziękował Polskiemu Stowarzyszeniu Obrońców Życia za dotychczasową działalność oraz rodzicom chorych dzieci za piękne świadectwo i pokazywanie innym miłości.

Uroczystość zakończyła msza święta w bazylice Bożego Miłosierdzia pod przewodnictwem arcybiskupa Marka Jędraszewskiego, metropolity krakowskiego. – Dzisiaj właśnie genetyka i inne nauki mówią nam wyraźnie, kiedy poczyna się człowiek pod sercem matki. I nie jest to przynajmniej przejaw jakiegoś zabobonu średniowiecznego. Możemy powiedzieć, że dzisiaj chrześcijaństwo idzie ramię w ramię z osiągnięciami najnowszymi nauk biologicznych, a ci wszyscy, którzy ze względów ideologicznych nie chcą się zgodzić na wyniki nauk biologicznych, są po prostu ludźmi, którzy zasługują na ten sam epitet, jakim popularnie, chociaż nieprawdziwie, określa się czas średniowiecza – zauważył w homilii arcybiskup Marek Jędraszewski.

Do tej pory statuetki „Przyjaciel Życia” otrzymali:

• dr n. med. Wanda Półtawska, lekarz psychiatra, więźniarka obozu w Ravensbrück, współpracowała ze św. Janem Pawłem II;
• n. med. Rafał Michalik, pediatra, współtwórca Fundacji „Pro Humana Vita” oraz Małopolskiego Oddziału Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich;
• dr hab. Alicja Grześkowiak, prawniczka i polityk, współautorka projektu ustawy o ochronie prawnej dziecka poczętego, inicjatorka odrzucenia przez Senat nowelizacji z 1996 r. Ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży;
• Teresa Król, pedagog, metodyk, autorka serii podręczników do wychowania do życia w rodzinie; dzięki ministrowi Mirosławowi Handkemu i jej staraniom przedmiot ten został wprowadzony do polskich szkół;
• Katarzyna i Mateusz Kłoskowie, Fundacja Nasze Dzieci, inicjatorzy i fundatorzy kampanii billbordowej pro-life;
• Maria Chodkiewicz, prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich;
• dr n. med. Ewa Ślizień-Kuczapska, specjalista położnik-ginekolog i NaProTECHNOLOGY, prezes Zarządu Polskiego Stowarzyszenia Nauczycieli Naturalnego Planowania Rodziny, instruktor i medyczny konsultant metod rozpoznawania płodności, wykładowca akademicki i współautorka wielu publikacji.

Wyróżnienie przyznawane jest także Cichym Bohaterom – rodzicom za postawę pro-life w codzienności, wyrażającą się w miłości rodzicielskiej i zaangażowaniu w ochronę życia i godności dzieci nienarodzonych oraz z niepełnosprawnością. Do tej pory nagrodę tę otrzymali Państwo Anna i Zbigniew Kasprzykowie, Marta i Andrzej Witeccy, Marta i Maciej Komorowscy oraz Małgorzata i Bogdan Dubanowiczowie.

O Polskim Stowarzyszeniu Obrońców Życia Człowieka

Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka działa od 1999 r. Jego misją jest edukacja pro-life oraz materialne wsparcie potrzebujących kobiet w ciąży i rodzin wychowujących dzieci z niepełnosprawnościami. Działalność edukacyjna obejmuje m.in. organizację tematycznych webinarów pro-life, wydawanie broszur i biblioteczek na temat ochrony życia. Stowarzyszenie organizuje Letnią Akademię Pro-Life, kilkudniowe warsztaty w formie stacjonarnej, w czasie których uczestnicy zdobywają wiedzę z obszarów etyki, bioetyki, medycyny i obrony życia oraz edukuje dzieci i młodzież, organizując dla nich konkursy – Ogólnopolski Konkurs dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki i Ogólnopolski Konkurs Plastyczny dla Dzieci „Na początku była miłość – moja rodzina”. Oprócz tego organizuje Konkurs na prace licencjackie i magisterskie pod hasłem „Życie i godność”.

Wsparcie materialne stowarzyszenie przekazuje za pomocą Funduszu „Mama nie sama”, Funduszu ochrony macierzyństwa oraz Funduszu dziecka chorego. Dzięki pieniądzom darczyńców niesie wsparcie setkom potrzebującym. Beneficjentami są między innymi kobiety, które otrzymały niepomyślną diagnozę prenatalną, rodzice wychowujący dzieci z niepełnosprawnościami czy też samotne matki opuszczające placówki interwencji kryzysowej. Stowarzyszenie prowadzi Telefon Zaufania Pro-Life.

Stowarzyszenie niesie także pomoc rodzinom, które utraciły dzieci w wyniku poronień i martwych urodzeń. Współpracuje z Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w krakowskich Łagiewnikach i Duszpasterstwem Rodzin Dzieci Utraconych. Współorganizuje Ogólnopolską Pielgrzymkę Rodzin Dzieci Utraconych, Diecezjalny Dzień Dziecka Utraconego, rekolekcje dla rodziców w żałobie po śmierci dziecka. W Krakowie współorganizuje zbiorowe pogrzeby dzieci martwo urodzonych. Pomaga rodzicom z całej Polski w organizacji indywidualnych pochówków dzieci zmarłych przed narodzeniem. Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka wybudowało nagrobki na mogiłach zbiorowych dzieci martwo urodzonych i konsultowało procedury organizacji zbiorowych pogrzebów dzieci martwo urodzonych. Prowadzi również działalność naukową i popularnonaukową. Każdego roku wygłasza setki wypowiedzi do radia, prasy i telewizji. Publikuje wiele artykułów popularnonaukowych, komentarzy bioetycznych i dotyczących bieżącej sytuacji politycznej.

Koalicja na Rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły poparła list Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia kierowany do wicepremiera Władysława Kosiniaka-Kamysza ws. przedmiotu “Wychowanie do życia w rodzinie”.

“Koalicja na Rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły w pełni podziela stanowisko Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia, wyrażone w liście otwartym do wicepremiera Władysława Kosiniaka-Kamysza ws. przedmiotu “Wychowanie do życia w rodzinie”. W stanowisku tym Federacja zwraca uwagę, że istotą problemu związanego z wprowadzeniem do szkół nowego przedmiotu o nazwie „Edukacja zdrowotna” jest nie tylko zapowiadana obligatoryjność nowych zajęć, poświęconych m.in. tematyce seksualności, ale także usunięcie z podstawy programowej zajęć “Wychowania do życia w rodzinie” – napisano w stanowisku KROPS w kwestii nieobowiązkowej “Edukacji zdrowotnej”.

Pełna treść stanowiska KROPS w formacie PDF.