Aktualności

Fundacja Rodzin Polskich im. św. Jana Pawła II ze Świętochłowic świętuje jubileusz i buduje Dom, który stawia na nogi.

W piątek 23 maja 2026 roku w domu parafialnym parafii pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Świętochłowicach odbyła się Jubileuszowa Gala z okazji 15-lecia Fundacji Rodzin Polskich im. św. Jana Pawła II. Przy wspólnym stole spotkali się darczyńcy, wolontariusze, partnerzy, przedstawiciele samorządu i instytucji publicznych oraz co najważniejsze – ludzie, którym fundacja przez lata pomagała stanąć na nogi. To był wieczór wdzięczności, ale też moment, w którym fundacja spojrzała w przyszłość. – Ten jubileusz to nie tylko święto naszej Fundacji, ale przede wszystkim święto ludzi dobrej woli, którzy przez 15 lat byli z nami i pomagali nam nieść dobro tam, gdzie było ono najbardziej potrzebne – mówi Eugeniusz Fick, Prezes Zarządu Fundacji Rodzin Polskich im. św. Jana Pawła II.

Fundacja, która wyrosła z miłości do rodziny

Fundację Rodzin Polskich im. św. Jana Pawła II do życia powołało małżeństwo Eugeniusz i Dorota Fick, rodzice sześciorga dorosłych dzieci, którzy swoje życie poświęcili pomocy potrzebującym. Od 2011 roku organizacja niezmiennie realizuje misję: zmienić trudne dzisiaj podopiecznych w lepsze jutro.

Fundacja działa w Świętochłowicach – mieście, które od lat mierzy się z wieloma wyzwaniami społecznymi i gospodarczymi. Właśnie dlatego obecność organizacji, która codziennie otwiera drzwi dla rodzin w kryzysie, seniorów, dzieci i osób z niepełnosprawnościami, ma tu szczególne znaczenie.

Przez 15 lat fundacja nie tylko świadczyła pomoc, ale budowała wspólnotę. Dziś jej siedziba przy ul. Biskupa Teodora Kubiny 5 w Świętochłowicach jest prawdziwym centrum życia lokalnego.

Miejsce, które powstawało krok po kroku

Jednym z najważniejszych osiągnięć minionego 15-lecia było stworzenie nowoczesnej, wielofunkcyjnej siedziby – otwartej dla każdego, kto potrzebuje wsparcia, aktywności lub po prostu dobrego miejsca do bycia razem.

W obiekcie działają specjalistyczne pracownie:

• rękodzieła
• ceramiki
• szkła artystycznego
• fotografii
• filmowania i nowych mediów

Fundacja stworzyła również nowoczesną salę konferencyjno-warsztatową, w której prowadzone są zajęcia z nowych technologii, obsługi komputerów, smartfonów i kompetencji cyfrowych. To szczególnie ważna przestrzeń dla seniorów i osób zagrożonych wykluczeniem cyfrowym – bo w dzisiejszym świecie dostęp do technologii to dostęp do uczestnictwa w życiu społecznym.

A jeszcze niedawno w miejscu, gdzie dziś kwitnie ogród społeczny o powierzchni blisko 100 metrów kwadratowych leżało zaniedbane gruzowisko. Ogród stał się symbolem tego, co fundacja robi od lat: przywraca życie miejscom i ludziom, którzy go potrzebują. Odbywają się tam warsztaty, spotkania integracyjne, zajęcia sportowe i plenerowe.

Seniorzy, dzieci, osoby z niepełnosprawnościami – dla wszystkich jest miejsce

Klub Seniora skupia kilkadziesiąt osób regularnie uczestniczących w warsztatach, spotkaniach i zajęciach aktywizujących. Dla wielu z nich fundacja jest codziennym azylem przed samotnością i miejscem, gdzie mogą tworzyć, rozmawiać i czuć się potrzebni.

Świetlica środowiskowa obejmuje opieką od 15 do 30 dzieci. To bezpieczna, twórcza przestrzeń szczególnie ważna dla najmłodszych wymagających dodatkowego wsparcia wychowawczego i społecznego.

Jednym z kluczowych obszarów działalności fundacji pozostaje pomoc osobom z niepełnosprawnościami i ich rodzinom. Dzięki programom finansowanym, m.in. ze środków PFRON, fundacja prowadzi opiekę wytchnieniową, asystenturę osobistą oraz działania aktywizujące i rehabilitacyjne. W ciągu ostatnich dwóch lat pomocą objęto blisko 100 osób z terenu całego województwa.

“Wodór, który stawia na nogi” – najnowszy projekt

Jedną z najnowszych inicjatyw fundacji jest Studio Aktywnego Wodoru. Miejsce, w którym jeszcze niedawno działał niewielki „Bar u Heli”, zostało całkowicie przekształcone w nowoczesną przestrzeń prozdrowotną. Studio funkcjonuje pod hasłem „Wodór, który stawia na nogi” i oferuje inhalacje wodorem połączone z relaksem i masażem na profesjonalnych fotelach masujących.

To kolejny krok fundacji w kierunku holistycznego wsparcia mieszkańców – łączącego pomoc społeczną z dbałością o zdrowie, regenerację i jakość życia.

„Dom, który stawia na nogi” – serce misji fundacji

Wszystkie działania fundacji skupiają się wokół projektu, który stał się symbolem jej istnienia: „Dom, który stawia na nogi”. To nie tylko budynek – to idea.

Fundacja planuje remont kamienicy, by stworzyć centrum, w którym znajdą się między innymi mieszkania opieki wytchnieniowej, lokale dla kobiet w ciąży i matek z dziećmi uciekających przed przemocą, mieszkania chronione dla młodzieży opuszczającej domy dziecka, a także kawiarnia prowadzona przez osoby z niepełnosprawnościami i świetlica środowiskowa.

Fundacja oczekuje obecnie na wyniki projektu unijnego złożonego we wrześniu. W najbliższych planach jest też budowa zacieniającej pergoli ogrodowej, utworzenie pracowni metaloplastyki oraz zakup elektrycznego busa do transportu uczestników działań, na który wniosek złożono już do PFRON. – Nie budujemy tylko murów i infrastruktury. Budujemy miejsce, które ma przywracać ludziom siłę, godność i wiarę w to, że można stanąć na nogi – podkreśla prezes Eugeniusz Fick.

Jubileuszowa Gala – wieczór wdzięczności

23 maja 2026 roku Jubileuszowa Gala rozpoczęła się uroczystą Mszą świętą o godzinie 18:00. Mottem całego spotkania stały się słowa patrona fundacji, św. Jana Pawła II: „Człowiek jest wielki nie przez to, kim jest, lecz przez to, czym dzieli się z innymi”.

Podczas uroczystości fundacja podziękowała darczyńcom, pracownikom, wolontariuszom, partnerom i instytucjom, które przez 15 lat współtworzyły jej misję. Galę uświetnił występ zespołu „Albo i Nie”, który dwa lata temu skomponował piosenkę dedykowaną projektowi „Dom, który stawia na nogi”. Zespół od lat towarzyszy fundacji przy Jarmarkach Charytatywnych „Familokowe Love” – plenerowych wydarzeniach organizowanych na dziedzińcu fundacji.

Jubileusz był nie tylko chwilą refleksji nad minionym piętnastoleciem, ale też publicznym zobowiązaniem do dalszej pracy – na rzecz rodzin, dzieci, seniorów, osób z niepełnosprawnościami i wszystkich, którzy potrzebują kogoś, kto nie odwróci wzroku.

O FUNDACJI

Fundacja Rodzin Polskich im. św. Jana Pawła II od 2011 roku niesie pomoc rodzinom w kryzysie, seniorom, dzieciom i osobom z niepełnosprawnościami. Działa w Świętochłowicach na Górnym Śląsku, prowadząc świetlicę środowiskową, pracownie artystyczne, Klub Seniora, Studio Aktywnego Wodoru oraz rozwijając projekt „Dom, który stawia na nogi”. Jest członkiem Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia.

Z okazji jubileuszu Fundację w Świętochłowicach w minionym tygodniu odwiedził prezes PFROŻ Jakub Bałtroszewicz wraz z przewodniczącym Komisji Rewizyjnej PFROŻ mec. Arturem Gontarczykiem. Władze Federacji Życia z uznaniem przyglądały się działaniom w świetlicy, warsztatach rękodzieła i muzycznych a także przychodni leczenia aktywnym wodorem. Przy okazji wizyty na Śląsku prezes Bałtroszewicz spotkał się także z duszpasterzem rodzin archidiecezji katowickiej ks. dr. Kazimierzem Musiołem, zapraszając organizacje pro-life i prorodzinne z terenu diecezji do dołączenia do Federacji Życia.

Więcej informacji o bieżącej działalności Fundacja Rodzin Polskich im. św. Jana Pawła II na: www.fundacjarodzin.pl

– Nie ma dzisiaj kraju wolnego od aborcji. Tym bardziej potrzeba pobudzić sumienia na całym świecie, aby poszczególne państwa walczyły o życie swoich nienarodzonych obywateli – mówi Bogdan Romaniuk z Fundacji Życiu TAK im. Niepokalanego Poczęcia NMP, która jest pomysłodawcą dzwonu „Głos Nienarodzonych”, jaki rozbrzmiewa na wydarzeniach pro-life w Polsce, a jego kopie znajdują się już w kilku miejscach na świecie.

Gdzie szukać początku idei dzwonu w obronie poczętych dzieci?

To był moment, kiedy przeczytałem, że 42 miliony dzieci mordowanych jest co roku na świecie w wyniku aborcji. Wtedy zrodziło się we mnie pytanie: co ja jako Bogdan Romaniuk, mogę z tym zrobić. Miałem przekonanie, że muszę zrobić coś, co zwróci na ten problem uwagę.

Współpracowałem wcześniej z pracownią ludwisarską Jana Felczyńskiego, bo w 2018 roku byłem inicjatorem odlania „Dzwonu Niepodległości” na setną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Ta wcześniejsza historia podsunęła mi pomysł, by właśnie w ten sposób zwrócić uwagę Polsce, ale i poza granicami naszego kraju, że na całym świecie dochodzi do mordowanie na wielką skalę dzieci poczętych.

Skąd nazwa „Głos Nienarodzonych”?

Kiedy w firmie Felczyński rozmawiałem na temat dzwonu na 100-lecie niepodległości, zobaczyłem u nich folder o innym wyjątkowym dzwonie, który wykonali do Sanktuarium Boga Ojca Przedwiecznego w Trindade w Brazylii. Ten największy na świecie kołysany dzwon, ważący 55 ton, nazywa się „Vox Patris” – „Głos Ojca”. To była bezpośrednia inspiracja, by ten dzwon wyrażał głos tych, którym się próbuje go odebrać.

To imię „Głos Nienarodzonych” zdobi jedną z płaszczyzn dzwonu. Co znajduje się na trzech pozostałych?

Jest dziecko z obrazu USG, którego strzegą dwaj cherubini a pod nimi cytat z Księgi Jeremiasza: „Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię i poświęciłem”. Na trzeciej płaszczyźnie są dwie kamienne tablice nawiązujące do dziesięciu przykazań. Na jednej jest piąte przykazanie: „Nie będziesz zabijał”, a na drugiej – słowa Chrystusa: „Nie sądźcie, że przyszedłem zmienić prawo”, czym podkreślamy, że to przykazanie jest ciągle aktualne. Kolejny element zdobienia dzwonu to słowa bł. ks. Jerzego Popiełuszki: „Każde dziecko poczęte jest pod sercem matki”.

Symboliczne jest też spięcie całego dzwonu – dwa kody DNA rodziców – u góry łańcuch DNA ojca, u dołu – matki.

Papież Franciszek poświęcił „Głos Nienarodzonych” we wrześniu 2020 roku – na jednej z pierwszych audiencji po półrocznym lockdownie. To wydaje się paradoksalne, że pandemia COVID-19, która pochłonęła 6-7 milionów ludzi zatrzymała świat, a nie reaguje on szczególnie na dramat 42 milionów zabijanych dzieci.

Wtedy to było 42 miliony. Dziś statystyki mówią nawet o 73 milionach aborcji w skali roku. Świat musi coś z tym zrobić! Niepokój, którego teraz doświadczamy wynika w dużej mierze z tego, że świat nie dba o życie dzieci poczętych. Dopóki świat nie będzie bronił życia najbardziej bezbronnych, dopóty na świecie będą wojny, w których też giną ludzie.

„Głos Nienarodzonych” rozbrzmiewa nie tylko w Polsce, ale właściwie w różnych krańcach świata.

W tej chwili mamy pięć dzwonów – w Polsce, Ukrainie, Kazachstanie, Ekwadorze i Zambii. Trwają rozmowy z sanktuariami w Rio de Janeiro w Brazylii i Guadalupe w Meksyku, aby także tam trafił „Głos Nienarodzonych”. Mam wielką nadzieję, że dzwon zostanie też odlany dla Stanów Zjednoczonych, aby mógł towarzyszyć największemu Marszowi dla Życia, jaki co roku odbywa się w Waszyngtonie.

Okazją do tego, żeby na całym świecie usłyszano o „Głosie Nienarodzonych” jest moment, kiedy papież błogosławi dzwon. Ojciec święty Franciszek poświęcił wszystkie pięć dzwonów, które są aktualnie na świecie. Dokonując też pierwszego uderzenia w polski „Głos Nienarodzonych” papież wypowiedział znamienne słowa: „Niech ten dzwon budzi sumienia stanowiących prawo i ludzi dobrej woli”. Nie ma dzisiaj kraju wolnego od aborcji. Tym bardziej potrzeba pobudzić sumienia na całym świecie, aby poszczególne państwa walczyły o życie swoich nienarodzonych obywateli.

Mówimy o tym pobudzaniu sumień… to tylko teoria czy są świadectwa o rzeczywistym poruszeniu czyjegoś sumienia?

Mamy świadectwo ze Lwowa, gdzie w parafii św. Jana Pawła II jest „Głos Nienarodzonych”. Matka z trójką dzieci i w zaawansowanej ciąży uciekała przed wojną. Planowała dokonać aborcji. Gdy tamtejszy proboszcz pokazał jej dzwon, dotknęła go i postanowiła urodzić dziecko. Ta historia pokazuje, że idea naszego dzwonu ma sens, bo przynajmniej jedno ludzkie życie zostało ocalone.

To też pokazuje, że uderzanie w dzwon to nie jest zabawa…

Nie, absolutnie nie. Ja często obserwuję, jak wielkie emocje towarzyszą tym, którzy podchodzą do dzwonu, aby go dotknąć. Nierzadko to są łzy…

Dzwon w Polsce ma swoje miejsce stacjonowania?

Na co dzień „Głos Nienarodzonych” usytuowany jest w parafii Wszystkich Świętych w Kolbuszowej. Stąd wyrusza w Polskę – najczęściej na Marsze dla Życia albo do parafii, które organizują jakieś wydarzenia pro-life. Dzwon waży tonę, więc przewożony jest specjalnym samochodem z dźwigiem. W czasie takiego wydarzenia pro-life ludzie mają możliwość uderzenia w ten dzwon, aby serce dzwonu zharmonizowało się z sercem człowieka w sprawie obrony życia.

Ostatnio „Głos Nienarodzonych” był na Jasnej Górze na pielgrzymce osób, które podejmują Duchową Adopcję Dziecka Poczętego. Trzeba było stać w ponad godzinnej kolejce, żeby w niego uderzyć. Na niektórych wydarzeniach do dzwonu ustawiają się kilkutysięczne kolejki.

„Głos Nienarodzonych” jest swoistym orężem dla wszystkich organizacji pro-life w Polsce. Jesteśmy do dyspozycji i czekamy na zaproszenia, aby dzwon wzmacniał przekaz walki o życie nienarodzone w różnych miejscach w Polsce.

Rozmawiał Przemysław Radzyński
Fot. Archiwum Fundacji Życiu TAK

Manifestację pod hasłem „Dobra szkoła – silna Polska!” organizuje 14 czerwca w Warszawie Koalicja na rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły (KROPS). Wydarzenie rozpocznie się o godz. 12.00 pod pomnikiem Mikołaja Kopernika. Organizatorzy podkreślają, że celem protestu jest obrona „szkoły opartej na klasycznych wartościach, wysokim poziomie nauczania i wychowaniu patriotycznym”.

– Chcesz, żeby Twoje dziecko było dobrze wykształconym, mądrym i dobrym człowiekiem? Zawalcz z nami o dobrą szkołę, w której jest wysoki poziom, wymagania i kształtuje się charakter. Przyjedź na manifestację pod hasłem „Dobra szkoła – silna Polska!”. Dobra szkoła to „być albo nie być” polskiego narodu! – zachęcają przedstawiciele KROPS. Jak podkreślają organizatorzy, manifestacja będzie protestem przeciw obowiązkowej edukacji zdrowotnej, tzw. Reformie26 oraz innym zmianom wprowadzanym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej.

Koordynatorka KROPS Hanna Dobrowolska w rozmowie z KAI oceniła, że mimo zapowiedzi wyłączenia obowiązkowego modułu edukacji seksualnej z edukacji zdrowotnej, środowiska skupione wokół Koalicji nadal sprzeciwiają się planowanym zmianom. Jej zdaniem problem dotyczy nie tylko samego zakresu przedmiotu, ale również sposobu jego wprowadzania oraz miejsca nowych treści w szerszej reformie edukacji.

– Samo wyłączenie obowiązkowego modułu dotyczącego edukacji seksualnej nie rozwiązuje problemu, bo wciąż brakuje jasnej informacji, czym ten przedmiot ma być. W naszej ocenie jego założenia naruszają prawa rodziców i budzą poważne wątpliwości co do podejścia do kwestii rodziny i wychowania – powiedziała Hanna Dobrowolska.

Zwróciła uwagę, że zastrzeżenia budzą m.in. zapisy dotyczące relacji społecznych, rodziny i wychowania obecne w podstawie programowej. Jak podkreśliła, część środowisk obawia się, że proponowane rozwiązania mogą wpływać na kształtowanie postaw uczniów bez wyraźnego określenia celów wychowawczych.

– Bardzo wiele takich treści znajduje się chociażby w dziale „Zdrowie społeczne”, gdzie dochodzi do zrównania związków małżeńskich z różnymi formami związków nieformalnych, przy jednoczesnym podkreślaniu ich funkcjonowania w porządku prawnym – zaznaczyła koordynatorka KROPS.

Hanna Dobrowolska wskazała również na brak jasnych informacji dotyczących ostatecznego kształtu modułu edukacji seksualnej oraz materiałów dydaktycznych, które miałyby być wykorzystywane podczas zajęć. Według niej rodzice powinni mieć możliwość wcześniejszego zapoznania się z pełną podstawą programową i podjęcia świadomej decyzji dotyczącej udziału dzieci w takich zajęciach.

– W naszej ocenie taka sytuacja budzi poważne wątpliwości, także z punktu widzenia praw rodziców, którzy powinni mieć możliwość wcześniejszego zapoznania się z pełną podstawą programową oraz materiałami dydaktycznymi, aby podjąć świadomą decyzję o udziale dziecka w zajęciach – powiedziała.

Koordynatorka KROPS skrytykowała także sposób przygotowywania nauczycieli do prowadzenia nowego przedmiotu. W jej ocenie zarówno szkolenia, jak i udostępnione materiały dydaktyczne nie mają charakteru neutralnego światopoglądowo.

– Pierwszy podręcznik dla nauczycieli, rodziców i uczniów zamieszczony w internecie budzi bardzo poważne wątpliwości, ponieważ podobnie jak szkolenia prowadzone przez Ośrodek Rozwoju Edukacji we współpracy z Ministerstwem, w naszej ocenie nie przekazuje obiektywnej wiedzy, a ukierunkowuje myślenie nauczycieli – powiedziała Hanna Dobrowolska.

W rozmowie z KAI odniosła się także do sytuacji organizacyjnej szkół. Jej zdaniem dyrektorzy placówek znajdują się obecnie w trudnym położeniu, ponieważ muszą przygotowywać arkusze organizacyjne i podejmować decyzje finansowe mimo braku pełnych regulacji prawnych dotyczących nowego przedmiotu.

– Wprowadzane zmiany powodują w szkołach chaos. Wskazuje się na dezinformację oraz brak podstaw prawnych, przy jednoczesnych zapowiedziach, że przedmiot ma być obowiązkowy – podkreśliła.

Dobrowolska zaznaczyła jednocześnie, że wiedza dotycząca zdrowia jest już obecna w polskiej szkole w ramach wielu różnych przedmiotów i zajęć. Jej zdaniem obecny model pozwala na naturalne przekazywanie takich treści przez nauczycieli specjalistów.

– Wiedza o zdrowiu, nie jako osobny przedmiot, ale jako element kształcenia, od lat jest obecna w szkole i realizowana na wielu przedmiotach. Te treści są rozproszone i przekazywane przez nauczycieli specjalistów: na informatyce w zakresie higieny cyfrowej i bezpieczeństwa w sieci, na języku polskim w kontekście kultury i mediów, a także na biologii, przyrodzie czy wychowaniu fizycznym – powiedziała.

Koalicję na rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły tworzy blisko 90 organizacji społecznych, rodzicielskich, nauczycielskich, patriotycznych i polonijnych. Jej przedstawiciele deklarują, że łączy ich troska o „prawdziwie polską szkołę, opartą na klasycznych wartościach i tradycyjnych wzorcach wychowania”.

Za: KAI

„Przedstawianie aborcji jako elementu wsparcia dla ofiar — i umieszczanie jej w wiążącym prawie UE — jest politycznym wyborem przebranym za ochronę ofiar. To nadużycie tej legislacji i działanie na szkodę rzeczywistych i pilnych potrzeb ofiar przestępstw” – napisano w oświadczeniu Europejskiej Federacji ONE OF US po przyjęciu Dyrektywy UE w sprawie praw ofiar.

Długo oczekiwana reforma dla ofiar przestępstw w Europie

Parlament Europejski przyjął zrewidowaną Dyrektywę w sprawie praw ofiar, stanowiącą najważniejszą reformę unijnych przepisów dotyczących ochrony ofiar od ponad dekady. Nowa dyrektywa aktualizuje ramy z 2012 roku, ustanawiające minimalne standardy dotyczące praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw w całej Unii. Wprowadza ogólnounijne infolinie (116 006), wzmacnia indywidualną ocenę potrzeb ofiar, poprawia dostęp do pomocy prawnej i odszkodowań oraz lepiej chroni dane osobowe ofiar przed ujawnieniem sprawcom. Są to znaczące postępy, a Federacja ONE OF US — największa europejska inicjatywa obywatelska w historii, reprezentująca ponad 1,8 miliona sygnatariuszy w całej UE — uznaje rzeczywisty wkład tych zmian w ochronę godności człowieka.

Dyrektywa została przyjęta 21 maja 2026 r.: 440 głosów za, 49 – przeciw i 84 – wstrzymujące się.

Schemat ideologicznego rozszerzania unijnego ustawodawstwa

Federacja ONE OF US nie może jednak milczeć wobec celowego i niepokojącego zjawiska, które stało się aż nazbyt dobrze znane w ostatnich cyklach legislacyjnych UE: systematycznego wprowadzania zapisów dotyczących aborcji do tekstów prawnych, których przedmiot nie ma z nią nic wspólnego. Niniejsza dyrektywa dotycząca praw ofiar jest jedynie najnowszym przykładem. Dobrze zorganizowane grupy lobbingowe uczyniły swoją strategią wykorzystywanie każdego dostępnego instrumentu legislacyjnego UE — od dyrektyw dotyczących warunków pracy po ramy dotyczące opieki zdrowotnej, a teraz także wsparcia ofiar — aby promować aborcję tak, jakby była ona uznanym prawem na poziomie UE. Tak nie jest.

Polityka dotycząca aborcji jest i musi pozostać wyłączną kompetencją państw członkowskich. Artykuł 168 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej jest jednoznaczny: określanie polityki zdrowotnej oraz organizacja i świadczenie usług zdrowotnych należą wyłącznie do państw członkowskich. To nie jest kwestia techniczna — odzwierciedla ona głęboko zakorzenione różnice między społeczeństwami europejskimi w sprawach o fundamentalnym znaczeniu etycznym. Jest to właśnie ten rodzaj kwestii, który zasada pomocniczości miała chronić przed centralizacją na poziomie UE. Dlaczego instytucje europejskie przekraczają swoje kompetencje i coraz bardziej promują aborcję, wspierając określoną wizję życia ludzkiego i wolności, która jest wyraźnie stronnicza i oderwana od rzeczywistości oraz oczekiwań wielu kobiet w Europie? Kiedy UE będzie miała odwagę spojrzeć prawdzie w oczy i wysłuchać wielu kobiet, które chciałyby mieć inne możliwości niż aborcja?

Co faktycznie zawiera tekst

Ustęp 13 przyjętej dyrektywy wyraźnie stwierdza, że usługi z zakresu zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego dla ofiar przemocy seksualnej „mogą obejmować (…) dostęp do aborcji”. Artykuł 9 wymaga następnie od państw członkowskich zapewnienia lub kierowania ofiar do „usług zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego” jako części specjalistycznego wsparcia dla ofiar. Tekst zawiera zastrzeżenie — „jeżeli są one legalnie dostępne w danym państwie członkowskim zgodnie z prawem krajowym” — jednak ten listek figowy nie zmienia rzeczywistości: po raz pierwszy aborcja została wpisana do dyrektywy UE.

Ofiary przemocy seksualnej zasługują na wszelkie formy rzeczywistego wsparcia: opiekę medyczną, pomoc psychologiczną, leczenie w nagłych przypadkach, terapię traumy, pomoc prawną. Federacja ONE OF US w pełni popiera świadczenie wszystkich takich usług. Jednak przedstawianie aborcji jako elementu wsparcia dla ofiar — i umieszczanie jej w wiążącym prawie UE — jest politycznym wyborem przebranym za ochronę ofiar. To nadużycie tej legislacji i działanie na szkodę rzeczywistych i pilnych potrzeb ofiar przestępstw.

Ofiara, której ten tekst nie dostrzega

W dyrektywie poświęconej godności i prawom ofiar kryje się głęboka i bolesna ironia, skoro jednocześnie wzywa ona do zapewnienia dostępu do aborcji. Nienarodzone dziecko — istota ludzka na najwcześniejszym etapie życia, bez głosu i prawa wyboru — jest jedyną ofiarą, której ten tekst nie dostrzega i nie chroni. Kobieta, która decyduje się na aborcję, ponieważ jest samotna i pozbawiona wsparcia, jest innym rodzajem ofiary — niestety zbyt częstym w Europie — również pomijanym przez ten tekst. ONE OF US zostało założone właśnie po to, by przemawiać w imieniu tych, którzy sami mówić nie mogą. Robimy to ponownie dziś.

Oświadczenie Tonio Borga, Prezydenta ONE OF US

„Zrewidowana Dyrektywa w sprawie praw ofiar zawiera rzeczywiste i ważne postępy w ochronie ofiar przestępstw w Europie i z zadowoleniem je przyjmujemy. Głęboko jednak ubolewamy nad tym, że ideolodzy po raz kolejny wykorzystali ustawodawstwo skoncentrowane na ofiarach do promowania swojej agendy aborcyjnej. Wyraźne odniesienie do aborcji w tym tekście stanowi rażące naruszenie zasady pomocniczości oraz pogwałcenie traktatowego obowiązku UE do poszanowania kompetencji państw członkowskich w zakresie ich własnej polityki zdrowotnej. Założycielskie zobowiązanie UE do ochrony godności ludzkiej nie może być stosowane wybiórczo — musi obejmować każdą istotę ludzką, również tę jeszcze nienarodzoną. ONE OF US wzywa wszystkie instytucje UE do przeciwstawienia się tej postępującej ideologicznej kolonizacji prawa europejskiego i do przywrócenia integralności procesu legislacyjnego”.

Komentarz Jakuba Bałtroszewicza, Prezesa Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia i Fundacji JEDEN Z NAS

„To kolejny przykład jak bardzo ważna dyrektywa UE, która ma chronić ofiary przestępstw jest zawłaszczana przez lobby aborcyjne. Powstaje sytuacja moralnego szantażu, w którym nasz sprzeciw wobec zapisów przeciwko życiu i za jak najszerszym dostępem do aborcji w tej dyrektywie będzie przedstawiane jako działanie przeciwko ofiarom, które doświadczyły przemocy. Media głównego nurtu po raz kolejny „z przejęciem” będą informować, że środowiska pro-life popierają przemoc wobec najsłabszych sprzeciwiając się tej dyrektywie, tymczasem sytuacja jest dokładnie odwrotna. Rzeczywistość, w której dobre i oczekiwane prawo jest przeplecione ideologiczną walką z JEDNYM Z NAS jest nie do przyjęcia. Unia Europejska nigdy nie posiadała kompetencji w sprawie narzucania czy legalizacji aborcji, a my mamy obowiązek konsekwentnie się tym zamiarom przeciwstawiać i o tym przypominać”.

Co dalej?

Dyrektywa zostanie teraz formalnie przyjęta przez Radę większością kwalifikowaną, zanim wejdzie w życie. Państwa członkowskie będą następnie miały dwa lata na wdrożenie jej do prawa krajowego. Federacja ONE OF US wzywa państwa członkowskie do odrzucenia tego tekstu w Radzie Unii Europejskiej, ponieważ podważa on zasadę pomocniczości i stanowi wyraźne przekroczenie kompetencji na poziomie UE.

O Federacji ONE OF US

ONE OF US to największa Europejska Inicjatywa Obywatelska, jaka kiedykolwiek została zarejestrowana — zebrała ponad 1,8 miliona zweryfikowanych podpisów w całej UE w obronie prawnej ochrony życia ludzkiego od poczęcia. Organizacja opowiada się za konsekwentnym stosowaniem zasady godności człowieka od poczęcia aż do naturalnej śmierci w prawie i polityce UE. Organizacje członkowskie ONE OF US zapewniają konkretną lokalną pomoc kobietom i mężczyznom w sprawach związanych z macierzyństwem i ojcostwem. Polskim założycielem ONE OF US jest krakowska Fundacja JEDEN Z NAS, a członkiem Polska Federacja Ruchów Obrony Życia, która jest reprezentowana w zarządzie Federacji ONE OF US przez Krzysztofa Zubę.

W Licheniu odbyła się XVI Konwencja Stanowa Rycerzy Kolumba w Polsce. W wyniku przeprowadzonego głosowania wyłoniono nowy skład Rady Stanowej na nadchodzący rok bratni 2026/2027. Delegatem Stanowym został br. Michał Bartoszko, a Skarbnikiem Stanowym – br. Rafał Szczypta, który reprezentuje Rycerzy Kolumba w Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia.

Zaraz po wyborze, w rozmowie z „Gościem Niedzielnym”, nowy Delegat Stanowy wskazał na trzy najważniejsze obszary dalszej działalności Zakonu: formację duchową, budowanie braterstwa oraz działania pro-life. – Rycerze Kolumba zawsze byli grupą ludzi czynu i nikt tego nie chce zmieniać. Chcemy realizować w praktyce słowa z Listu św. Jakuba, że wiara bez uczynków byłaby martwa – mówi.

Michał Bartoszko podkreśla, że Rycerze Kolumba pozostaną mocno zaangażowani w obronę życia. – Byliśmy, jesteśmy i zawsze będziemy rzecznikami ochrony życia od poczęcia do naturalnej śmierci – mówi. Rycerze Kolumba w Polsce należą do Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia, a przedstawiciele Zakonu zaangażowani są także w działalność Europejskiej Federacji ONE OF US.

Zakon Rycerzy Kolumba w Polsce ma około 8,5 tysiąca członków, którzy działają w około 350 parafiach w Polsce, wspierając kapłanów i angażując się w życie lokalnych wspólnot.

Około 8,5 tysiąca członków, 219 rad lokalnych i obecność przy blisko 350 parafiach – tak wygląda dziś wspólnota Rycerzy Kolumba w Polsce, która w Licheniu dziękuje za 20 lat działalności nad Wisłą. Podczas XVI Konwencji Stanowej delegaci z całego kraju przypominają m.in. pomoc uchodźcom i mieszkańcom Ukrainy, wsparcie po powodziach i nawałnicach, zaangażowanie w Światowe Dni Młodzieży oraz codzienną służbę w parafiach. 

W Konwencji uczestniczy Arthur L. Peters, zastępca Najwyższego Rycerza Rycerzy Kolumba.

Misja w parafiach

Do Lichenia przyjechało 325 delegatów ze wszystkich rad lokalnych, a wraz z kapłanami, rodzinami i obserwatorami w spotkaniu uczestniczy prawie 500 osób. Jak podkreślił Delegat Stanowy br. Tomasz Wawrzkowicz, rozwój wspólnoty oznacza większą możliwość podejmowania konkretnych dzieł.

Tomasz Wawrzkowicz mówił o potrzebie dotarcia do wszystkich 10 tys. parafii w Polsce

Przypomniał także misję założyciela Rycerzy Kolumba, bł. ks. Michaela McGivneya: „żeby rycerze Kolumba byli w każdej parafii”. Wawrzkowicz zwrócił uwagę, że w Polsce działa ponad 10 tys. parafii, dlatego przed Zakonem jest jeszcze długa droga dotarcia do nowych miejsc.

Wiara i rodzina

Delegat Stanowy mówił również o hierarchii, która powinna porządkować życie rycerzy. „Dla nas najważniejszy jest Pan Bóg, najważniejsza jest wiara, którą wyznajemy. Na drugim miejscu ważna jest rodzina, ochrona życia. Na trzecim miejscu jest praca zawodowa. Dopiero na czwartym miejscu stawiamy rycerstwo” – podkreślił.

Kapelan Stanowy Rycerzy Kolumba w Polsce, abp Wacław Depo wskazał, że konwencja jest nie tylko podsumowaniem minionego roku, ale także czasem modlitwy o pokój. Jak mówił metropolita częstochowski, uczestnicy spotkania przybywają do Lichenia, aby „poprzez wstawiennictwo Maryi wypraszać potrzebną siłę” wobec nowych wyzwań.

Dziękczynienie za lata

Br. Krzysztof Zuba, były Delegat Stanowy, przypomniał, że spotkanie rozpoczyna Msza św. pod przewodnictwem abp. Depo. Następnie zaplanowano podsumowanie roku bratniego oraz wręczenie nagród dla kapelana, Rad Lokalnych i rodziny roku.

W Licheniu obecny jest także br. Andrzej Anasiak, Najwyższy Kustosz Rycerzy Kolumba, który należał do grona osób rozpoczynających działalność Zakonu w Polsce.

Pomoc i formacja

Andrzej Anasiak podkreślał, że początki Rycerzy Kolumba w Polsce były możliwe dzięki otwartości Kościoła, biskupów, kapłanów i parafii. Przypomniał też, że bł. ks. McGivney był proboszczem, a misją Zakonu pozostaje troska o rodziny poprzez formację mężczyzn. „Zadbać o rozwój duchowy mężczyzn po to, by oni wsparli swoje rodziny” – mówił.

Wśród największych dzieł ostatnich lat wymienił zaangażowanie w Światowe Dni Młodzieży, pomoc po powodziach i nawałnicach oraz wsparcie Ukrainy. Jak zaznaczył, pomoc Ukraińcom była największym dziełem charytatywnym w historii Zakonu i trwa nadal, bez względu na zainteresowanie mediów konfliktem.

Z pasterzami Kościoła

Wawrzkowicz zwrócił uwagę, że wśród 8500 rycerzy w Polsce jest prawie 1000 osób duchownych, a blisko 25 hierarchów Kościoła katolickiego należy do Rycerzy Kolumba. „Rycerstwo jest jedną z dróg do zbawienia, ale żeby tą drogą podążać, potrzebni nam są pasterze” – powiedział.

Abp Depo mówił z kolei o mężczyznach jako o „prawdziwie obudzonym olbrzymie” w polskim Kościele. Podkreślił ich obecność nie tylko podczas uroczystości, ale także w codziennej służbie, porządku liturgicznym i konkretnych zadaniach podejmowanych w parafiach.

Karol Darmoros, ks. Paweł Rytel-Andrianik / vaticannews.va

Fundacja im. Rodziny Ulmów „SOAR” została kolejnym członkiem Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia.

Fundacja im. Rodziny Ulmów „SOAR” powstała w 2015 roku. Jednym z jej celów jest wspieranie Muzeum Polaków Ratujących Żydów im. Rodziny Ulmów, które rok później powstało w Markowej. Fundacja zajmuje się także ochroną i pamięcią o dziedzictwie Polaków ratujących Żydów, upowszechnianiem wiedzy o pomocy Żydom a także zbliżeniem między Polakami a Żydami.

Poprzez projekt „Dzwon – Głos Nienarodzonych” razem z Fundacją Życiu Tak im. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny zajmuje się troską o życie poczęte i rodzinę.

Soar to miasto, w którym schronił się Lot po zniszczeniu Sodomy i Gomory. – Przez analogię pomyślałem, że nasze domy, wioski, miasta były takim schronieniem dla Żydów podczas Holokaustu. Można nawet stwierdzić, że cała Polska była takim Soarem dla Żydów, była miejscem schronienia podczas Holokaustu. No i stąd „SOAR” – wyjaśnia jeden z fundatorów Bogdan Romaniuk, który powołał Fundację razem z Mateuszem Szpytmą – krewnym rodziny Ulmów (jego babcia była siostrą Wiktorii Ulmy). – Rodzina Ulmów została wyniesiona na ołtarze razem z nienarodzonym dzieckiem. To błogosławione dziecko może nie tylko patronować Federacji Życia, ale całemu ruchowi skupionemu wokół idei pro-life – dodaje Bogdan Romaniuk komentując przystąpienie Fundacji im. Rodziny Ulmów „SOAR” do Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia.

Fundacja „SOAR” jest organizatorem cyklicznego wydarzenia Kongres 966 poświęconego dziedzictwu związanemu z Chrztem Polski, które corocznie skupia się na jednym z przykazań Dekalogu. W przyszłym roku konferencja będzie dotyczyła piątego przykazania „Nie zabijaj”. „SOAR” jest także organizatorem Festiwalu Psalmów Dawidowych.

W Kolbuszowej Fundacja organizuje cykl dyskusji na temat wartości zawartych w psalmach, nad którymi debatują teologowie chrześcijańscy z rabinami. Fundacja jest zaangażowana także w Narodowe Czytanie Pisma Świętego, które zainicjowała razem z Dziełem Biblijnym im. Jana Pawła II.

Na jesień Fundacja chce zrealizować w Rzymie projekt Psalmy z Janem Pawłem II, który połączy muzykę tworzoną do psalmów w ramach Festiwalu Psalmów Dawidowych i komentarze Ojca Świętego do Księgi Psalmów. W planach jest także rozwój projektu „Dzwon – Głos Nienarodzonych”, który na razie upomina się o życie w pięciu krajach świata (Ekwador, Ukraina, Kazachstan, Zambia i Polska).

Prezes Jakub Bałtroszewicz i wiceprezes ks. Tomasz Kancelarczyk w poniedziałek 11 maja spotkali się z wrocławskimi organizacjami Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia – Fundacją Evangelium Vitae i Stowarzyszeniem Misja Dworcowa.

Pretekstem do spotkania był odbywający się w niedzielę Marsz dla życia i rodziny zorganizowany we Wrocławiu w ramach II Festiwalu dla życia i rodziny oraz 20-lecie Fundacji Evangelium Vitae. Prezes Jakub Bałtroszewicz w czasie Marszu zaprezentował działania Federacji Życia na arenie ogólnopolskiej i europejskiej.

Prezydium Federacji Życia spotkało się z bp. Maciejem Małygą – wrocławskim biskupem pomocniczym, ks. Przemysławem Vogtem z Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej we Wrocławiu oraz Pawłem Trawką – jałmużnikiem arcybiskupim z Caritas Archidiecezji Wrocławskiej. W spotkaniu wzięły udział także s. Dagmara Kania SMI – przełożona prowincjalna Zgromadzenia Sióstr Maryi Niepokalanej, s. Rachela Wąsowicz SMI z Winnicy Racheli, s. Edyta Kasjan z Misji Dworcowej, Halszka Bielecka z Centrum Życia i Rodziny oraz przedstawicielki Fundacji Evangelium Vitae – s. Ewa Jędrzejak SMCB, s. Dorota Baron SMCB, Alicja Zyznarska i Agnieszka Chrobak.

Przedstawiciele Federacji Życia mogli zapoznać się z codzienną działalnością Fundacji Evangelium Vitae odwiedzając Zakład Opiekuńczo-Leczniczy, przestrzenie przy ul. Rydygiera, przy których mieści się Bank Niemowlaka, Szkoła Rodzenia, Okno Życia, gabinety lekarskie i sale do różnego rodzaju warsztatów. Odwiedzili także dom samotnej matki prowadzony przez Stowarzyszenie Misja Dworcowa, gdzie siostry marianki opowiedziały także o swojej pracy na ulicy, wśród bezdomnych.

– Takie odwiedziny budują wspólnotę pomiędzy Federacją a organizacjami członkowskimi. Wymieniamy się doświadczeniami – widzimy, jak lokalnie te nasze organizacje członkowskie pracują, ale też uczymy się od nich, dowiadujemy się, co jest potrzebne, dzielimy się też własnym doświadczeniem, łączymy z innymi organizacjami, przekazujemy kontakty. Tego typu spotkania, które jako Federacja już od jakiegoś czasu odbywamy w całej Polsce, są bardzo potrzebne – budują wspólnotę, wzmacniają Federację i wzmacniają poszczególne organizacje członkowskie – mówi prezes Jakub Bałtroszewicz dodając, że taka wizyta jest okazją do zaproszenia innych organizacji pro-life z terenu miasta czy diecezji do dołączenia do Federacji. 

Około tysiąca osób przeszło ulicami Wrocławia w Marszu dla Życia i Rodziny, zorganizowanym w ramach II Festiwalu Życia i Rodziny. Uczestnicy wydarzenia przeszli spod bazyliki św. Elżbiety na Ostrów Tumski pod archikatedrę wrocławską, manifestując przywiązanie do wartości życia i rodziny oraz wyrażając poparcie dla inicjatyw pro-life.

Marsz poprzedziła Msza św. w bazylice św. Elżbiety pod przewodnictwem duszpasterza rodzin archidiecezji wrocławskiej ks. Przemysława Vogta. W homilii duchowny mówił o godności człowieka i odpowiedzialności za rodzinę. Podkreślał, że życie ludzkie wymaga ochrony od poczęcia aż do naturalnej śmierci oraz wskazywał na potrzebę świadectwa wiary wyrażającego się konkretną postawą wobec drugiego człowieka.

– Człowiek ma godność od poczęcia aż do naturalnej śmierci. Chcemy dziękować za dar życia i rodziny, a przy tym głosić Chrystusa – powiedział ks. Przemysław Vogt.

Duchowny zaznaczył również, że chrześcijaństwo powinno przejawiać się przede wszystkim w czynach miłości, a nie jedynie w deklaracjach. Odnosząc się do życia rodzinnego, mówił o miłości wiernej, cierpliwej i ofiarnej, otwartej na drugiego człowieka.

Podczas marszu głos zabrał także prezes Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia i Rodziny Jakub Bałtroszewicz. Dziękował uczestnikom za obecność i podkreślał znaczenie publicznego świadectwa w obronie życia. – Dziękuję, że tutaj jesteście, bo wasza obecność wzmacnia nie tylko Wrocław, ale całą Polskę i Europę – powiedział. Dodał, że nawet jedno ocalone życie jest wartością, dla której warto podejmować wysiłek i publicznie manifestować swoje przekonania.

Do uczestników zwróciła się również prezes Fundacji Evangelium Vitae s. Ewa Jędrzejak. Zakonnica dziękowała za udział w wydarzeniu, które określiła jako radosne świadectwo wiary. Przypomniała także o działalności organizacji wspierających kobiety, matki i rodziny oraz zachęcała do angażowania się w inicjatywy pomocowe i wolontariat. – Chcemy służyć życiu od poczęcia aż do naturalnej śmierci. W Polsce działa wiele organizacji pomagających kobietom, matkom i rodzinom – podkreśliła siostra.

Marsz zakończył się wspólną modlitwą na Ostrowie Tumskim oraz wydarzeniami odbywającymi się w ramach II Festiwalu Życia i Rodziny.

Za: KAI

II edycja Festiwalu dla Życia i Rodziny odbędzie się 10 maja 2026 roku na Ostrowie Tumskim we Wrocławiu. „To będzie czas pełen radości, wzruszeń, duchowej głębi i rodzinnej zabawy” – zapowiadają organizatorzy.

Festiwal złożony będzie z trzech głównych części: Festynu Rodzinnego, Strefy Dobra oraz Wydarzeń Duchowych. W różnych zakątkach Ostrowa Tumskiego każdy znajdzie coś dla siebie – dla ciała, serca i ducha.

W godzinach 11:00–16:30 na Ostrowie Tumskim zlokalizowana będzie Strefa Dobra – przestrzeń spotkania z organizacjami prorodzinnymi, charytatywnymi i pomocowymi działającymi na terenie Wrocławia. To wyjątkowa okazja, by zobaczyć, jak konkretna pomoc przekłada się na codzienne życie wielu osób i rodzin. W programie m.in.: prezentacja ofert wsparcia dla rodzin, małżeństw i osób w trudnej sytuacji, możliwość rozmowy z przedstawicielami organizacji oraz poznania inicjatyw, w które można się zaangażować. Swoją ofertę zaprezentują m.in.: Fundacja Evangelium Vitae, Poradnia Rodzinna, Centrum Życia i Rodziny, Hospicjum dla dzieci „Formuła Dobra”, Winnica Racheli, Misja Dworcowa, Caritas, Stowarzyszenie NURT, Fundacja im. Brata Alberta, Wspólnota Trudnych Małżeństw.

Centralnym punktem Festiwalu będzie Marsz dla Życia i Rodziny, który przejdzie z placu przed Kościołem Garnizonowym pw. św. Elżbiety Węgierskiej na Plac Katedralny pod hasłem „Czas obronić małżeństwo! Czas ochronić życie!”. Marsz poprzedzi Msza św. o godz. 12.00 w Kościele Garnizonowym – zaplanowano świadectwa uczestników i zaproszonych gości, modlitwę za Wrocław i jego mieszkańców. Marsz wyruszy po zakończeniu liturgii ok. godz. 13.00. „Wspólne, radosne przejście ulicami Wrocławia w duchu afirmacji życia i rodziny. Marsz jest publicznym świadectwem przywiązania do wartości oraz okazją do integracji mieszkańców miasta” – mówią organizatorzy. Uczestnicy przejdą trasą prowadzącą z centrum miasta na Ostrów Tumski, niosąc transparenty, symbole i przesłanie tegorocznego hasła.

Po zakończeniu Marszu, w ogrodach Papieskiego Wydziału Teologicznego na Ostrowie Tumskim w godz. 14:00–17:00 zaplanowano festyn rodzinny – przestrzeń radości, odpoczynku i wspólnego świętowania dla całych rodzin. W programie m.in.: dmuchańce i atrakcje dla dzieci – w tym stoisko RoboKlocki oraz integracja z Wrocławskim Klubem Ojca, animacje i zabawy rodzinne, strefa gastronomiczna, miejsce integracji i odpoczynku dla uczestników Festiwalu. O godz. 14.15 odbędzie się koncert ks. Bartłomieja Kota, o 15:00 – Licytacja Cennych Skarbów na rzecz Fundacji Evangelium Vitae, o 15:30 – Koncert zespołu „40 synów i 30 wnuków jeżdżących na 70 oślętach” (znani również jako Osiołki), czyli polski zespół grający muzykę chrześcijańską.

Festiwal to owoc współpracy wielu organizacji i wspólnot Archidiecezji Wrocławskiej. Patronat Honorowy nad wydarzeniem objął metropolita wrocławski abp Józef Kupny. Wśród inicjatorów znajdują się m.in. Fundacja Evangelium Vitae, Caritas Archidiecezji Wrocławskiej, Diecezjalne Duszpasterstwo Rodzin oraz Centrum Życia i Rodziny. Do wydarzenia włączyły się również osoby i wspólnoty zaangażowane w poprzednie edycje Marszu dla Życia, w tym przedstawiciele grupy Wrocław dla Życia oraz Ruchu Światło–Życie.

Patronat medialny nad Festiwalem objęła TV EWTN, Radio Rodzina, dolnośląski portal katolicki Nowe Życie, wrocławski Gość Niedzielny i Niedziela oraz portal Polonia Christiana pch24.pl.